Dżuma | inne lektury | kontakt | reklama |
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

opracowanie Dżumy

Czas i miejsce akcji „Dżumy”

Akcja utworu rozpoczyna się szesnastego kwietnia, o czym świadczą słowa: „Rankiem 16 kwietnia doktor Bernard Rieux wyszedł ze swojego gabinetu i pośrodku podestu zawadził nogą o martwego szczura”. Zakończenie ma miejsce w lutym następnego roku. Dokładne lata celowo nie zostały podane przez autora. Podał on jedynie informację, że chodzi o lata czterdzieste dwudziestego wieku: „Ciekawe wypadki, które są tematem tej kroniki, zaszły w 194. r. w Oranie”. W Dżumie podkreślone są zmiany pór roku, poczynając od wiosny, a kończąc na zimie.

Cała akcja powieści ma miejsce w algierskim mieście... więcej

* * *

Struktura i kompozycja „Dżumy” Alberta Camus

Struktura powieści

Dżuma podzielona jest na pięć części, na kształt pięciu aktów sztuki. Każda część poświęcona jest kolejnemu etapowi rozwoju epidemii. Podobnie jak w dramacie klasycznym występuje jedność miejsca i akcji, zaburzona jest jedynie jedność czasu.

Pierwsza część powieści jest w dużej mierze wprowadzeniem. Rozpoczyna się opisem Oranu, przedstawia główne postaci oraz główny problem, jakim jest zaraza. Na zakończenie tej części bramy miasta zostały zamknięte. Kolejne cztery części są zdominowane przez temat dżumy i reakcji obywateli miasta na nią. Druga część, na którą składa się dzi... więcej

* * *

Bezpośrednie odwołania do innych dzieł literackich w „Dżumie”

- „Grand był nawet świadkiem ciekawej sceny w sklepie tytoniowym. Wśród ożywionej rozmowy sprzedawczyni opowiedziała o niedawnym aresztowaniu, głośnym w Algierze. Chodziło o młodego urzędnika handlowego, który zabił Araba na plaży”.

Jest to odwołanie do innej powieści Camusa pt. Obcy, w której mężczyzna zostaje zastrzelony na plaży. O ile w samym Obcym nie można znaleźć jakichkolwiek komentarzy do tego zdarzenia, to w Dżumie już tak: „Gdyby tę całą hołotę wpakowano do więzienia - powiedziała sprzedawczyni - uczciwi ludzie mogliby odetchnąć”. Jak widać jest ona negatywna.

- ... więcej

* * *

Motywy literackie występujące w „Dżumie”

Motyw choroby

Ból zadawany przez chorobę jej ofiarom jest opisywany bardzo szczegółowo, wręcz naturalistycznie. Tak narrator opisuje objawy dżumy dymienicznej:

- „Miał trzydzieści dziewięć i pięć, gruczoły szyi i kończyny nabrzmiały, dwie czarniawe plamy wystąpiły na boku. Dozorca skarżył się teraz na bóle wewnątrz”. Widzimy wysoką gorączkę, opuchnięte gruczoły na szyi, pod pachami i na wewnętrznych stronach ud. Ból wnętrzności spowodowany jest rozrastaniem się śledziony.

- „Z jego ust usłanych grzybowatymi wyroślami wychodziły strzępy słów: «Szczury! » - mówił. Zielonkawy, o woskowy... więcej

* * *

Nawiązania w kulturze do „Dżumy”

26 sierpnia 1992 roku miała premiera filmu Dżuma (fr. La Peste, ang. The Plague). Jest to dramat produkcji argentyńsko-francusko-brytyjskiej, w reżyserii Luisa Puento. Film nie zebrał pochlebnych recenzji, głównie za sprawą próby unowocześnienia i umieszczenia akcji we współczesnej Ameryce oraz dodaniu nowych bohaterów (między innymi striptizerki i doktora Horazio).

W rolach głównych zagrali William Hurt (jako doktor Rieux), Robert Duvall (jako Grand), Jean Marc Barr (jako Tarrou) czy Raul Julia (jako Cottard). Postać Ramberta została przetworzona na rolę kobiecą, wcieliła się w nią Martine Lambert, gwiazda kina fr... więcej

* * *





Tagi:
• biografia Alberta Camusa • życie i twórczość Alberta Camusa • motyw wojny w Dżumie • motyw śmierci w Dżumie • Zło w Dżumie • Motto w Dżumie • bohaterowie Dżumy • charakterystyka bohaterów w Dżumie • opracowanie Dżumy • postawy ludzkie w Dżumie Alberta Camusa • świat grozy i absurdu w Dżumie • streszczenie dżumy